/ 5 نظر / 11 بازدید
یاد ما

از کتاب رستاخیز جان. “شهید سید مرتضی آوینی” اما عجیب اینجاست، که باز هم، این همان دهکده ای است، که در زیر آسمانش، بسیجیان در رَمل های فکه زیسته اند، همان دهکده ی جهانی، که در نیمه شب هایش ماه، هم بر کازینوهای « لاس وِگاس » تابیده است، و هم بر حسینیه « دوکوهه » و گورهایی که در آن، بسیجیان از خوف خدا، و عشق او می گریسته اند. دنیای عجیبی است، نه؟

ابراهیم _م

سلام همسنگر عزیزم خسته نباشی دلاور. همسنگر عزیزم از اینکه به وبلاگم سر زدید نهایت تشکر را دارم خلیلی ممننونم.من شما را لینک کردم اگر شما هم وبلاگ ما را لینک کنید خوشحال می شوم .راستی همسنگر عزیزم وبلاگتان واقعا واقعا زیباست .موفق باشید .به امید فعالیت های بیشتر در عرصه سایبری و مقابله با جنگ نرم شیاطین .

mohammad

سلام تشکر مینماییم از زحمات شما دوست عزیز